Өнөөдөр явж үсээ засуулаа. Засуулах гэж ч дээ нэг хяргаад л өнгөрсөн. Энэ бүхэн бүгд ээжээс л болсон. Миний үс ийм байна тийм байна гэж дандаа л гоочилно. Цуг яваад засуулах юм бол сармагчин болгочихно. Өнөөдөр арай гайгүй хүн төрхнөөс буцаад сармагчинруу шилжээд бүүр дор болчихлоо. Би энэ аймшигтай өдрийг ойрын 1 жилдээ мартахгүй Үсээ буцаад ургаж дуустал байхаа. Ээжийн минь хувьд өмнө ч намайг ойлгодоггүй байсан одоо ч ойлгохгүй байгаа ирээдүйд ч адил байхаа. Том болох тусам улам л сонин болоод байх юм.
Засуулж байхал төрсөн тэр мэдрэмж
Нэг их хачин байсан л даа. Яг хайчилж байхад нулимас урсаад нэг тиймэрхүүл байсан. Зарим хүмүүс унгаад Ямар тэнэг банди вэ? Нэг үс гэх л байх. Гэхдээ надаа тийм биш. Газар унах ширхэг үс ч гэсэн миний хувьд их чухал. Харин миний аав ээж энийг ойлгох болоогүй байх шиг байна. Харин ойлгох цагт нь би аль хэдийн үхээд далд орчихсон байх байлгүй.
No comments:
Post a Comment